Ornitogamia – jest jednym z zoogamicznych sposobów zapylania i oznacza zapylanie kwiatów przez ptaki. Dotyczy około 2000 gatunków żyjących w tropikach i subtropikach, które odżywiają się produktami kwiatów, a głównie nektarem np. kolibry, cukrzyki, nektarniki, szlarniki, drepanisy, lory, miodojady, czerwonki.
Rośliny zapylane przez ptaki wykazują szereg przystosowań. Ptaki są wzrokowcami, by je zwabić rośliny wytwarzają duże i barwne kwiaty. Kwiaty te nie maja zapachu (u ptaków zmysł węchu jest słabo rozwinięty), ale mają jaskrawe barwy, wytwarzają dużo nektaru. Rośliny zapylane przez ptaki występują w krajach tropikalnych. Do roślin tych należą np. bananowiec, strelicja królewska, szałwia jaskrawa, banksja, fuksja, niektóre gatunki storczyków. Niekiedy ptaki żywią się słodkim i soczystym okwiatem.
Ptaki zapylające kwiaty dokonują tego albo z lotu wiszącego, jak kolibry (potrafią zawisnąć w powietrzu nieruchomo nad kwiatem), lub siedząc na roślinie (np. papugi). Kolibry posiadają długi dziób, nieraz zagięty, umożliwiający dostanie się do głęboko umieszczonych miodników. Wiele gatunków kolibrów wykazuje przystosowanie do pobierania nektaru z określonych tylko gatunków roślin.
Bieszczadzkie
Roślinność stepowa jest głównie trawiasta. Pomiędzy trawami występują
kwiaty, rośliny stepowe takie jak jaskry, zawilce, tulipany stepowe, miłek wiosenny. Kwiaty powodują urozmaicenie wyglądu stepu ze względu na swoje różne cykle rozwojowe i różne barwy kwiatostanu. Cechą charakterystyczną jest powstawanie kul utworzonych z odłamanych przez wiatry części roślin stepowych tzw. biegaczy stepowych, przyczyniających się do rozsiewania nasion. Rośliny stepowe przystosowały się do klimatu i warunków stepowych. Ich liście i łodygi są wąskie. W cebulkach, bulwach i korzeniach gromadzą wodę.
Czasami w bardziej sprzyjających warunkach step przechodzi w lasostep tj. obszar, gdzie występują również drzewa. Często też step przechodzi w półpustynię lub pustynię. Cykl przemian roślinności stepowej jest uzależniony od przebiegu temperatury i wilgoci.
Głóg jednoszyjkowy (Crataegus monogyna Jacq.) - gatunek wysokiego krzewu lub niewielkie drzewo z rodziny różowatych.
Jednopienność - u roślin jest to występowanie męskich i żeńskich narządów rozrodczych (gametangii), czyli obydwu rodzajów kwiatów jednopłciowych, u tego samego osobnika. Jednopienność występuje np. u niektórych mszaków i u wielu roślin naczyniowych. Jednopienne mogą być zarówno rośliny nagonasienne (np. sosna), jak i okrytonasienne (np. brzoza).
U jednopiennych mszaków organy płciowe męskie, czyli plemnie i organy płciowe żeńskie czyli rodnie występują na tym samym osobniku. U roślin jednopiennych na jednym osobniku występują kwiaty męskie i kwiaty żeńskie. Jednopiennymi roślinami są np. kukurydza, leszczyna, sosna, brzoza, olsza. Przeciwieństwem jednopienności jest dwupienność.
Zarówno jednopienność, jak i dwupienność jest jedną ze strategii roślin mającą na celu uniknięcie niekorzystnego dla większości roślin samozapylenia.
Skalnicowce (Saxifragales Dumort., Anal. Fam. Pl.: 35. 1829) - rząd przeważnie roślin zielnych należący do klasy Rosopsida.
Rodziny:
Krwawnik pannoński (Achillea pannonica Scheele) - gatunek z rodziny astrowatych pospolity w Europie i Ameryce Północnej. Porasta łąki i miedze.
Terebint (drzewo terpentynowe, pistacja terpentynowa, Pistacia terebinthus) - drzewo z rejonu Morza Śródziemnego, występuje również w Chinach.
Kwiaty terebintu są czerwono-purpurowe i pojawiają się od marca do kwietnia. Liście są jasnozielone, mają silny, charakterystyczny aromat. Drewno terebintu jest ciężkie i twarde (używa się go do produkcji eleganckich mebli).
Jest źródłem galasów zawierających garbniki używane do wyprawiania delikatnych skór, a także do barwienia jedwabiu. Poprzez nacięcie kory terebintu uzyskuje się żywicę służacą do wyrobu terpentyny (zwanej chios, scio lub terpenyną cypryjską). W Grecji i Turcji nasiona terebintu używa się jako cenną przyprawę.
Kolba (łac. spadix, ang. spadix) – rodzaj kwiatostanu roślin, zwany z rosyjskiego kaczanem. W botanice określeniem tym nazywa się kłos o silnie zgrubiałej osadce. Często w kolbie kwiaty ułożone są bardzo gęsto i ściśle obok siebie. Kolba występuje m. in. u niektórych roślin z rodziny arekowatych, obrazkowatych, wiechlinowatych. W kolbę zebrane są np. kwiaty żeńskie i ziarniaki kukurydzy.
Zeugma (dosł. związek, sprzężenie) figura retoryczna polegająca na jednoczesnym użyciu pojęć